شیر استریلیزه چیست؟ بررسی کامل فرآیند تولید، ماندگاری، ارزش غذایی

شیر یکی از مواد غذایی حساس به آلودگی میکروبی است و به همین دلیل، پیش از رسیدن به دست مصرف‌کننده تحت فرآیندهای مختلف حرارتی قرار می‌گیرد. استریلیزاسیون شیر یکی از روش‌هایی است که با استفاده از حرارت شدید و کنترل‌شده، تعداد میکروارگانیسم‌های موجود در شیر را تا حدی کاهش می‌دهد که محصول در شرایط مناسب بتواند برای مدت طولانی‌تری بدون نیاز به نگهداری در یخچال، پیش از باز شدن بسته، پایدار بماند.

اما شیر استریلیزه چیست؟ و چه تفاوتی با شیر پاستوریزه دارد؟ آیا این نوع شیر کاملاً بدون میکروب است؟ آیا شیر استریلیزه مواد نگهدارنده دارد؟ چرا می‌توان آن را قبل از باز شدن خارج از یخچال نگهداری کرد؟ در این مقاله، مفهوم شیر استریلیزه، فرآیند تولید، ارتباط آن با UHT، ماندگاری، ارزش غذایی، شرایط نگهداری و تفاوت آن با شیر پاستوریزه را به‌صورت جامع بررسی می‌کنیم.

شیر استریلیزه چیست؟

شیر استریلیزه شیری است که تحت یک فرآیند حرارتی کنترل‌شده و شدید قرار می‌گیرد تا میکروارگانیسم‌ها و اشکال مقاوم آن‌ها تا سطحی کاهش پیدا کنند که محصول در بسته‌بندی مناسب، از نظر میکروبی در شرایط معمول نگهداری پایدار بماند. بنابراین اگر بخواهیم تعریف شیر استریلیزه را ساده‌تر بیان کنیم، می‌توان گفت: شیر استریلیزه شیری است که با استفاده از فرآیند حرارتی شدید و کنترل‌شده، برای افزایش ماندگاری و ایجاد پایداری میکروبی فرآوری شده است.

به همین ترتیب، اگر سؤال شما این باشد که شیر استریلیزه یعنی چه یا معنی شیر استریلیزه چیست، پاسخ این است که شیر پس از فرآوری حرارتی به شرایطی می‌رسد که در صورت بسته‌بندی مناسب، می‌تواند در حالت بازنشده برای مدت طولانی بدون نگهداری سرد پایدار بماند. در صنایع لبنی، دستیابی به این وضعیت می‌تواند از طریق فرآیندهایی مانند UHT همراه با بسته‌بندی آسپتیک یا استریلیزاسیون داخل بسته انجام شود. Codex نیز UHT و استریلیزاسیون داخل بسته را از روش‌های اصلی دستیابی به استریل تجاری محصولات لبنی معرفی می‌کند. نکته مهم این است که در ادبیات فنی، اصطلاح Commercial Sterility یا استریل تجاری به معنی نبود میکروارگانیسم‌های زنده‌ای است که بتوانند در شرایط معمول نگهداری محصول رشد کنند؛ بنابراین این اصطلاح لزوماً به معنی «نبود مطلق هر سلول میکروبی» نیست.

چرا شیر را استریلیزه می‌کنند؟

هدف اصلی استریلیزاسیون شیر، افزایش پایداری میکروبی و افزایش ماندگاری محصول است. شیر خام می‌تواند حاوی انواع مختلفی از میکروارگانیسم‌ها باشد. برخی از این میکروارگانیسم‌ها می‌توانند باعث فساد محصول یا در شرایط خاص، ایجاد خطر برای سلامت مصرف‌کننده شوند. فرآیند حرارتی شدید باعث کاهش بسیار زیاد میکروارگانیسم‌ها می‌شود و در کنار بسته‌بندی آسپتیک، امکان تولید محصولی با ماندگاری طولانی در دمای محیط را فراهم می‌کند. به همین دلیل، مهم‌ترین اهداف استریلیزاسیون شیر عبارت‌اند از:

  • افزایش ایمنی میکروبی محصول
  • کاهش میکروارگانیسم‌های عامل فساد
  • افزایش ماندگاری
  • امکان نگهداری شیر بازنشده در دمای محیط
  • کاهش وابستگی محصول به زنجیره سرد پیش از باز شدن بسته
  • تسهیل حمل‌ونقل و توزیع در مسافت‌های طولانی

در فرآیند UHT، شیر در دمای بسیار بالا و برای مدت بسیار کوتاه حرارت می‌بیند و سپس سریع سرد می‌شود. ترکیب این فرآیند با بسته‌بندی آسپتیک امکان نگهداری طولانی‌مدت محصول در دمای محیط را فراهم می‌کند.

شیر استریلیزه چگونه تولید می‌شود؟

تولید شیر استریلیزه یک فرآیند چندمرحله‌ای است و مرحله حرارتی تنها یکی از بخش‌های آن محسوب می‌شود.

1. دریافت شیر خام

شیر خام پس از ورود به کارخانه دریافت و برای بررسی کیفیت آماده می‌شود.

2. کنترل کیفیت

ویژگی‌های مختلف شیر از نظر فیزیکی، شیمیایی و میکروبی بررسی می‌شوند تا شیر مناسب برای فرآوری انتخاب شود. کیفیت شیر اولیه اهمیت زیادی دارد؛ زیرا کیفیت ماده اولیه می‌تواند بر کیفیت نهایی شیر استریلیزه، از جمله طعم، پایداری و ماندگاری، تأثیر بگذارد.

3. آماده‌سازی شیر

بسته به نوع محصول، ممکن است شیر تحت فرآیندهایی مانند تنظیم درصد چربی و هموژنیزاسیون قرار گیرد. هموژنیزاسیون باعث می‌شود گلبول‌های چربی شیر ریزتر و توزیع آن‌ها یکنواخت‌تر شود.

4. فرآیند حرارتی

در این مرحله شیر تحت فرآیند استریلیزاسیون یا UHT قرار می‌گیرد. هدف این مرحله، دستیابی به سطح موردنظر از کنترل میکروبی است.

5. سرد کردن

در سیستم‌های UHT، پس از رسیدن شیر به دمای فرآیند، شیر به‌سرعت سرد می‌شود تا میزان اثر حرارتی بر کیفیت محصول کنترل شود.

6. بسته‌بندی آسپتیک

در تولید شیر UHT با ماندگاری طولانی، بسته‌بندی آسپتیک اهمیت بسیار زیادی دارد. پس از فرآیند حرارتی، شیر باید در شرایطی بسته‌بندی شود که دوباره با میکروارگانیسم‌های محیط آلوده نشود.

7. نگهداری و توزیع

شیر استریلیزه یا UHT در بسته‌بندی مناسب و تا زمانی که بسته باز نشده است، می‌تواند در شرایط محیطی نگهداری و توزیع شود؛ اما پس از باز شدن، شرایط نگهداری آن تغییر می‌کند.

فرآیند استریلیزاسیون شیر چگونه است؟

استریلیزاسیون شیر را می‌توان با روش‌های حرارتی مختلف انجام داد. دو رویکرد مهم در صنعت لبنیات عبارت‌اند از:

1.استریلیزاسیون داخل بسته

در این روش، محصول ابتدا در بسته قرار می‌گیرد و سپس بسته حاوی محصول تحت فرآیند حرارتی قرار می‌گیرد. این روش می‌تواند از دماهای پایین‌تر و زمان طولانی‌تر نسبت به UHT استفاده کند. برای مثال، در منابع فرآوری لبنیات، استریلیزاسیون داخل بسته در محدوده حدود ۱۱۵ تا ۱۲۰ درجه سانتی‌گراد برای ۲۰ تا ۳۰ دقیقه به‌عنوان یک فرآیند معمول ذکر شده است.

2.استریلیزاسیون UHT

در روش UHT، شیر برای مدت بسیار کوتاهی در معرض دمای بسیار بالا قرار می‌گیرد. محدوده معمول UHT برای شیر حدود ۱۳۵ تا ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد است و زمان نگهداری در این دما تنها چند ثانیه است. مقدار دقیق دما و زمان به فرآیند و محصول بستگی دارد. در فرآیندهای مدرن UHT، شیر می‌تواند از طریق گرمادهی مستقیم یا غیرمستقیم حرارت داده شود. در گرمادهی مستقیم، بخار تحت شرایط کنترل‌شده مستقیماً با محصول تماس پیدا می‌کند؛ در روش غیرمستقیم، انتقال حرارت از طریق سطوح مبدل حرارتی انجام می‌شود.

هدف در هر دو روش، ایجاد اثر میکروبی لازم در کوتاه‌ترین زمان ممکن و در عین حال محدود کردن تغییرات نامطلوب در طعم، رنگ و ترکیبات شیر است.

UHT چیست و چه ارتباطی با شیر استریلیزه دارد؟

UHT مخفف Ultra High Temperature یا Ultra-High Temperature Treatment است و به فرآیندی اشاره دارد که در آن شیر یا سایر مواد غذایی مایع برای مدت بسیار کوتاه در دمای بسیار بالا حرارت داده می‌شوند. در شیر، فرآیند UHT معمولاً در دماهای بالاتر از ۱۳۵ درجه سانتی‌گراد و برای چند ثانیه انجام می‌شود.

اما یک نکته مهم وجود دارد:

UHT نام یک فرآیند حرارتی است، نه صرفاً نام یک نوع شیر. وقتی UHT با بسته‌بندی آسپتیک ترکیب می‌شود، می‌توان محصولی با استریل تجاری و ماندگاری طولانی تولید کرد. بنابراین در بازار ممکن است «شیر استریلیزه»، «شیر UHT»، «شیر فرادما» و «شیر با ماندگاری طولانی» در برخی موارد برای محصولاتی با فرآیند مشابه به کار بروند، اما از نظر فنی نباید بدون توجه به فرآیند تولید و الزامات استاندارد، همه این اصطلاحات را کاملاً مترادف فرض کرد. در منابع صنعتی، UHT به‌عنوان یکی از روش‌های دستیابی به استریل تجاری شناخته می‌شود.

آیا شیر استریلیزه کاملا استریل است؟

عبارت «کاملا استریل» می‌تواند گمراه‌کننده باشد. در صنعت مواد غذایی، هدف فرآیندهای استریلیزاسیون تجاری این است که میکروارگانیسم‌های زنده‌ای که بتوانند در شرایط معمول نگهداری محصول رشد کنند، وجود نداشته باشند. به این وضعیت استریل تجاری یا Commercial Sterility گفته می‌شود. Codex نیز هدف فرآیند حرارتی محصولات کم‌اسید را رسیدن به شرایطی تعریف می‌کند که میکروارگانیسم‌ها و اسپورهایی که قادر به رشد در شرایط معمول نگهداری هستند، باقی نمانند.

بنابراین بهتر است بگوییم:

فرآیند استریلیزاسیون با هدف دستیابی به پایداری میکروبی و جلوگیری از رشد میکروارگانیسم‌ها در شرایط معمول نگهداری انجام می‌شود.

آیا استریلیزاسیون ارزش غذایی شیر را تغییر می‌دهد؟

حرارت شدیدتر از پاستوریزاسیون شیر می‌تواند تأثیر بیشتری بر برخی ترکیبات حساس به حرارت داشته باشد؛ با این حال، این موضوع به معنی از بین رفتن ارزش غذایی شیر استریلیزه نیست. شیر استریلیزه منبعی از مواد مغذی زیر است:

  1. پروتئین
  2. کلسیم
  3. فسفر
  4. پتاسیم
  5. ویتامین B12
  6. ریبوفلاوین
  7. لاکتوز
  8. چربی

هدف در فرآیند UHT این است که اثر میکروبی لازم با کمترین تغییر ممکن در ویژگی‌های محصول ایجاد شود. به همین دلیل، استفاده از دمای بسیار بالا برای مدت بسیار کوتاه می‌تواند در مقایسه با حرارت‌دهی طولانی‌مدت، به کنترل تغییرات کیفی کمک کند. البته حرارت UHT می‌تواند باعث تغییراتی در ویژگی‌های حسی شیر شود که یکی از شناخته‌شده‌ترین آن‌ها ایجاد طعم پخته یا Cooked Flavor است.

طعم و ظاهر شیر استریلیزه چه تفاوتی با شیر پاستوریزه دارد؟

یکی از تفاوت‌های شیر استریلیزه و پاستوریزه وجود دارد، تفاوت جزئی در طعم و عطر است. حرارت بالاتر UHT می‌تواند برخی واکنش‌های شیمیایی را نسبت به فرآیندهای حرارتی ملایم‌تر افزایش دهد. به همین دلیل ممکن است شیر UHT طعمی کمی پخته‌تر یا متفاوت‌تر از شیر پاستوریزه داشته باشد.

با این حال، طراحی فرآیندهای مدرن UHT تلاش می‌کند زمان تماس شیر با دمای بالا را بسیار کوتاه نگه دارد تا تغییرات حسی و شیمیایی محدود شود. منابع تخصصی فرآوری شیر نیز بر انتخاب ترکیب مناسب دما و زمان برای ایجاد تعادل میان نابودی میکروارگانیسم‌ها و حفظ کیفیت محصول تأکید می‌کنند.

شیر استریلیزه چقدر ماندگاری دارد؟

یکی از مهم‌ترین مزیت‌های شیر استریلیزه یا UHT، ماندگاری طولانی در حالت بازنشده است. مدت دقیق ماندگاری به عوامل مختلفی وابسته است، مانند:

  1. کیفیت شیر خام
  2. فرآیند حرارتی
  3. نوع بسته‌بندی
  4. کیفیت بسته‌بندی آسپتیک
  5. شرایط تولید
  6. شرایط نگهداری

بنابراین نمی‌توان یک عدد ثابت را برای تمام محصولات شیر استریلیزه اعلام کرد.بهترین مرجع، تاریخ مصرف درج‌شده روی بسته‌بندی محصول و دستورالعمل تولیدکننده است. برخی محصولات UHT در بسته‌بندی آسپتیک می‌توانند چندین ماه در دمای محیط ماندگاری داشته باشند.

چرا شیر استریلیزه قبل از باز شدن نیاز به یخچال ندارد؟

1.فرآیند حرارتی شدید و کنترل‌شده

فرآیند UHT تعداد میکروارگانیسم‌هایی را که می‌توانند در شرایط عادی رشد کنند به‌شدت کاهش می‌دهد.

2. بسته‌بندی آسپتیک

پس از فرآیند حرارتی، محصول باید در بسته‌بندی‌ای قرار گیرد که از ورود مجدد میکروارگانیسم‌ها جلوگیری کند. به همین دلیل، شیر UHT در بسته‌بندی آسپتیک و تا زمانی که بسته باز نشده باشد، می‌تواند در دمای محیط نگهداری شود. این ویژگی، شیر استریلیزه را برای حمل‌ونقل، انبارش و توزیع در مناطقی که دسترسی به زنجیره سرد محدود است، بسیار کاربردی می‌کند.

شیر استریلیزه بعد از باز شدن چگونه نگهداری می‌شود؟

شرایط شیر پس از باز شدن با قبل از باز شدن تفاوت دارد. با باز شدن بسته، محصول در معرض محیط قرار می‌گیرد و امکان ورود و رشد میکروارگانیسم‌ها افزایش پیدا می‌کند. بنابراین پس از باز شدن:

  1. شیر را در یخچال نگهداری کنید.
  2. درِ بسته را به‌خوبی ببندید.
  3. محصول را طبق دستورالعمل روی بسته مصرف کنید.
  4. شیر را برای مدت طولانی در دمای محیط قرار ندهید.
  5. اگر تغییر غیرطبیعی در بو، طعم یا ظاهر مشاهده شد، از مصرف آن خودداری کنید.

تولیدکنندگان معمولاً دستورالعمل مشخصی برای مدت مصرف پس از باز شدن روی بسته‌بندی درج می‌کنند؛ بنابراین همان دستورالعمل باید مرجع اصلی باشد.

تفاوت شیر استریلیزه و پاستوریزه چیست؟

در پاستوریزاسیون HTST، شیر معمولاً در محدوده ۷۲ تا ۷۵ درجه سانتی‌گراد برای حدود ۱۵ تا ۲۰ ثانیه فرآوری می‌شود؛ در حالی که UHT معمولاً در محدوده ۱۳۵ تا ۱۴۰ درجه سانتی‌گراد برای چند ثانیه انجام می‌شود. بنابراین تفاوت این دو فقط در «گرم‌تر بودن» شیر استریلیزه نیست؛ هدف فرآیند، شدت حرارت، بسته‌بندی و شرایط نگهداری نیز متفاوت است.

تفاوت شیر استریلیزه و پاستوریزه چیست؟

تفاوت شیر استریلیزه و شیر UHT چیست؟

UHT یک روش فرآوری حرارتی است که با دمای بسیار بالا و زمان بسیار کوتاه انجام می‌شود. اما شیر استریلیزه می‌تواند به محصولی اشاره کند که با یک فرآیند استریلیزاسیون به پایداری میکروبی موردنظر رسیده است. استریلیزاسیون می‌تواند از روش‌هایی مانند UHT همراه با بسته‌بندی آسپتیک یا استریلیزاسیون داخل بسته استفاده کند. Codex نیز این دو را به‌عنوان روش‌های اصلی دستیابی به استریل تجاری در محصولات لبنی معرفی می‌کند. بنابراین:

هر شیر UHT با بسته‌بندی آسپتیک می‌تواند در چارچوب استریل تجاری قرار گیرد، اما «UHT» نام فرآیند است و «استریلیزه» به وضعیت یا نوع فرآوری محصول اشاره می‌کند. به همین دلیل بهتر است در محتوای تخصصی، این دو اصطلاح بدون توضیح به‌عنوان دو محصول کاملا یکسان معرفی نشوند.

آیا شیر استریلیزه نیاز به جوشاندن دارد؟

خیر، شیر استریلیزه یا UHT صنعتی که در بسته‌بندی مناسب عرضه شده است، پیش از مصرف نیاز به جوشاندن ندارد. فرآیند حرارتی لازم در کارخانه و پیش از بسته‌بندی انجام شده است. جوشاندن مجدد شیر نه تنها ضرورتی برای انجام دوباره فرآیند استریلیزاسیون ندارد، بلکه می‌تواند روی طعم و برخی ویژگی‌های شیر اثر بگذارد. اگر محصول سالم، بسته‌بندی دست‌نخورده و در محدوده تاریخ مصرف باشد، می‌توان آن را مطابق دستورالعمل تولیدکننده مصرف کرد.

آیا شیر استریلیزه مواد نگهدارنده دارد؟

شیر UHT برای ماندگاری طولانی لزوماً به مواد نگهدارنده نیاز ندارد. ماندگاری طولانی این محصولات از ترکیب فرآیند حرارتی مناسب و بسته‌بندی آسپتیک حاصل می‌شود، نه صرفاً از افزودن مواد نگهدارنده. منابع صنعتی فرآوری UHT نیز ماندگاری این محصولات را به فرآیند حرارتی و بسته‌بندی آسپتیک مرتبط می‌دانند. با این حال، برای اطلاع دقیق از ترکیبات یک محصول مشخص، همیشه باید فهرست مواد تشکیل‌دهنده روی بسته‌بندی همان محصول بررسی شود.

آیا شیر استریلیزه مواد نگهدارنده دارد؟

شیر استریلیزه برای چه کسانی مناسب است؟

شیر استریلیزه می‌تواند برای بسیاری از افرادی که به دنبال شیر با ماندگاری طولانی و نگهداری آسان هستند، گزینه مناسبی باشد. یکی از مزایای مهم آن این است که محصول بازنشده UHT را می‌توان در شرایط مناسب و بدون نیاز به یخچال نگهداری کرد. این ویژگی برای موارد زیر کاربردی است:

  1. خانه‌هایی با فضای محدود یخچال
  2. سفر
  3. محل کار
  4. رستوران‌ها و کافه‌ها
  5. توزیع در مناطق دور از کارخانه

با این حال، مناسب بودن شیر برای هر فرد به وضعیت تغذیه‌ای و شرایط شخصی او نیز بستگی دارد. برای مثال، افراد دارای عدم تحمل لاکتوز باید به وجود لاکتوز در محصول توجه کنند و افراد دارای آلرژی به پروتئین شیر باید از مصرف محصول حاوی پروتئین شیر طبق توصیه پزشک خودداری کنند.

باورهای اشتباه درباره شیر استریلیزه

  1. شیر استریلیزه یعنی شیری که هیچ میکروبی ندارد:  این بیان از نظر فنی دقیق نیست. هدف استریلیزاسیون تجاری، جلوگیری از رشد میکروارگانیسم‌هایی است که می‌توانند در شرایط معمول نگهداری محصول رشد کنند.
  2. شیر استریلیزه به دلیل ماندگاری زیاد حتماً مواد نگهدارنده دارد: ماندگاری طولانی شیر UHT عمدتاً نتیجه فرآیند حرارتی و بسته‌بندی آسپتیک است و لزوماً به مواد نگهدارنده وابسته نیست.
  3. شیر استریلیزه ارزش غذایی ندارد: نادرست است. شیر استریلیزه همچنان حاوی مواد مغذی اصلی شیر است؛ هرچند حرارت شدید می‌تواند بر برخی ترکیبات حساس به حرارت اثر بگذارد.
  4. شیر استریلیزه را باید قبل از مصرف بجوشانیم: خیر. شیر UHT صنعتی در کارخانه تحت فرآیند حرارتی لازم قرار گرفته و پیش از مصرف نیاز به جوشاندن ندارد.
  5. شیر استریلیزه بعد از باز شدن هم می‌تواند بیرون از یخچال بماند: خیر. پس از باز شدن بسته، محصول باید مطابق دستورالعمل تولیدکننده در یخچال نگهداری شود.

جمع‌بندی

شیر استریلیزه شیری است که با استفاده از یک فرآیند حرارتی شدید و کنترل‌شده، برای دستیابی به پایداری میکروبی و افزایش ماندگاری فرآوری شده است. یکی از رایج‌ترین روش‌های تولید شیر با ماندگاری طولانی، فرآیند UHT همراه با بسته‌بندی آسپتیک است. در این روش، شیر برای چند ثانیه در دمای بسیار بالا، معمولاً در محدوده ۱۳۵ تا ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد، حرارت داده می‌شود و سپس سریعاً سرد و در شرایط بهداشتی بسته‌بندی می‌شود. همین ترکیب فرآیند حرارتی و بسته‌بندی مناسب باعث می‌شود شیر UHT بازنشده بتواند برای مدت طولانی در دمای محیط نگهداری شود.

با این حال، استریلیزه به معنی «بدون هیچ میکروارگانیسم» نیست؛ اصطلاح دقیق‌تر در صنعت غذا «استریل تجاری» است، یعنی شرایطی که محصول در شرایط معمول نگهداری، امکان رشد میکروارگانیسم‌های مؤثر بر ایمنی و ماندگاری را نداشته باشد. پس از باز شدن بسته نیز شیر باید در یخچال نگهداری شود و مطابق دستورالعمل تولیدکننده مصرف شود.

سوالات متداول

شیر استریلیزه چیست؟

شیر استریلیزه شیری است که با استفاده از فرآیند حرارتی شدید و کنترل‌شده برای افزایش پایداری میکروبی و ماندگاری فرآوری شده است.

شیر خام پس از کنترل کیفیت و آماده‌سازی، تحت فرآیند حرارتی مناسب قرار می‌گیرد و در روش UHT پس از حرارت‌دهی سریع، سرد و در شرایط آسپتیک بسته‌بندی می‌شود.

در فرآیند UHT، دمای فرآوری معمولاً در محدوده ۱۳۵ تا ۱۵۰ درجه سانتی‌گراد و برای چند ثانیه است؛ مقدار دقیق دما و زمان به فرآیند و محصول بستگی دارد.

این دو اصطلاح کاملاً مترادف نیستند. UHT نام یک فرآیند حرارتی است و می‌تواند در کنار بسته‌بندی آسپتیک برای تولید محصولی با استریل تجاری استفاده شود؛ در حالی که استریلیزاسیون می‌تواند با روش‌های دیگری مانند استریلیزاسیون داخل بسته نیز انجام شود.

شیر UHT در بسته‌بندی آسپتیک و تا زمانی که باز نشده باشد، معمولاً نیازی به یخچال ندارد. پس از باز شدن باید در یخچال نگهداری شود.

خیر. شیر استریلیزه یا UHT صنعتی پیش از بسته‌بندی فرآوری حرارتی شده و معمولاً نیازی به جوشاندن مجدد ندارد.

ماندگاری طولانی شیر UHT عمدتاً از فرآیند حرارتی و بسته‌بندی آسپتیک حاصل می‌شود و لزوماً به مواد نگهدارنده نیاز ندارد. برای هر محصول مشخص باید فهرست مواد تشکیل‌دهنده روی بسته بررسی شود.

هیچ‌کدام را نمی‌توان به‌طور مطلق «بهتر» دانست. شیر پاستوریزه معمولاً به زنجیره سرد نیاز دارد و ماندگاری کوتاه‌تری دارد، در حالی که شیر UHT بازنشده می‌تواند ماندگاری طولانی‌تری در دمای محیط داشته باشد. انتخاب میان آن‌ها به نیاز مصرف‌کننده و شرایط نگهداری بستگی دارد.

دیدگاه شما چیست؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد